Where does “imperativament” come from?
imperativament (Catalan) comes from Catalan imperatiu, from Latin imperātīvus, from Latin imperō, from Latin im-, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en, from Proto-Italic en — in.
imperativament (Catalan): imperatively
Definitions
- imperatively
Ancestry of “imperativament”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Catalan | imperatiu | imperative of, or relating to the imperative mood |
| 2 | Latin | imperātīvus | Of or proceeding from a command, commanded |
| 3 | Latin | imperō | to command, give orders to, impose, demand |
| 4 | Latin | im- | Alternative form of in-; form of "in"; in |
| 5 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 6 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 7 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 8 | Proto-Italic | en | in |
| 9 | Proto-Indo-European | h₁én | in |