Where does “eventyrer” come from?
eventyrer (Danish) comes from Danish eventyr, from Old Norse æfintýr, from Middle Low German êventü̂re, from Old French aventure, from Vulgar Latin adventura, from Late Latin adventurus, from Latin adventus, from Latin adveniō — in.
eventyrer (Danish): adventurer
Definitions
- adventurer
Ancestry of “eventyrer”, step by step
eventyrer traces back through two separate lines of ancestry.
via Danish eventyr
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Danish | eventyr | adventure; fairy tale, folktale |
| 2 | Old Norse | æfintýr | — |
| 3 | Middle Low German | êventü̂re | a noteworthy event |
| 4 | Old French | aventure | event, happening, adventure |
| 5 | Vulgar Latin | adventura | — |
| 6 | Late Latin | adventurus | adventure; about to arrive; an adventure |
| 7 | Latin | adventus | arrival, approach, advent; Advent |
| 8 | Latin | adveniō | to come to, to arrive |
| 9 | Latin | ad- | to; usually prefixed to verbs, in which cases it... |
| 10 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 11 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 12 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 13 | Proto-Italic | en | in |
| 14 | Proto-Indo-European | h₁én | in |
via Danish er
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Danish | er | present of være; are |