Where does “admitteth” come from?
admitteth (English) comes from English admit, from Middle English admitten, from Old French admettre, from Latin admittere, from Latin admitto, from Latin ad-, from Latin īn-, from Latin în — in.
admitteth (English): third-person singular simple present indicative...
Definitions
- third-person singular simple present indicative...
Ancestry of “admitteth”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | English | admit | To allow to enter; to grant entrance , whether... |
| 2 | Middle English | admitten | — |
| 3 | Old French | admettre | to admit |
| 4 | Latin | admittere | second-person singular future passive indicative... |
| 5 | Latin | admitto | I let in, admit; I perpetrate, commit |
| 6 | Latin | ad- | to; usually prefixed to verbs, in which cases it... |
| 7 | Latin | īn- | — |
| 8 | Latin | în | — |
| 9 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 10 | Proto-Italic | en | in |
| 11 | Proto-Indo-European | h₁én | in |