Where does “applicative” come from?
applicative (English) comes from English applicate, from Latin applicatus, from Latin applico, from Latin ad-, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en, from Proto-Italic en — in.
applicative (English): Having practical application; applicable; Of a...
Definitions
- Having practical application; applicable; Of a...
Ancestry of “applicative”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | English | applicate | An applied material; an application; A line at... |
| 2 | Latin | applicatus | applied, attached |
| 3 | Latin | applico | I apply; I add, attach, join to; to lean on or... |
| 4 | Latin | ad- | to; usually prefixed to verbs, in which cases it... |
| 5 | Latin | īn- | — |
| 6 | Latin | în | — |
| 7 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 8 | Proto-Italic | en | in |
| 9 | Proto-Indo-European | h₁én | in |
Words derived from “applicative”