Where does “defacement” come from?
defacement (English) comes from English deface, from Middle English defacen, from Old French defacier, from Late Latin facia, from Latin faciēs, from Latin faciō, from Latin -torium, from Latin -tōrius.
defacement (English): An act of defacing; an instance of visibly...
Definitions
- An act of defacing; an instance of visibly...
Ancestry of “defacement”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | English | deface | To damage or vandalize something, especially a... |
| 2 | Middle English | defacen | — |
| 3 | Old French | defacier | — |
| 4 | Late Latin | facia | — |
| 5 | Latin | faciēs | — |
| 6 | Latin | faciō | — |
| 7 | Latin | -torium | nominative neuter singular of -tōrius; accusative... |
| 8 | Latin | -tōrius | — |
| 9 | Latin | -tor | -er |
| 10 | Proto-Italic | -tōr | — |
| 11 | Proto-Indo-European | -tōr | Derives agent nouns from verbs, denoting someone... |
| 12 | Proto-Indo-European | -tor-s | — |