Where does “illocutionarily” come from?
illocutionarily (English) comes from English illocutionary, from English illocution, from Latin il-, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en, from Proto-Italic en, from Proto-Indo-European h₁én — in.
illocutionarily (English): In an illocutionary manner
Definitions
- In an illocutionary manner
Ancestry of “illocutionarily”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | English | illocutionary | Of, pertaining to, or deriving from illocution,... |
| 2 | English | illocution | The aim of a speaker in making an utterance as... |
| 3 | Latin | il- | Alternative form of in-; in; not |
| 4 | Latin | īn- | — |
| 5 | Latin | în | — |
| 6 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 7 | Proto-Italic | en | in |
| 8 | Proto-Indo-European | h₁én | in |