Where does “magico-” come from?
magico- (English) comes from Latin magicus, from Ancient Greek μαγικός, from Ancient Greek Μάγος, from Old Persian 𐎶𐎦𐏁, from Proto-Iranian magúš, from Proto-Indo-Iranian magʰúš, from Proto-Indo-European megʰ-ú-s, from Proto-Indo-European megʰ- — to be able.
magico- (English): magic, magical
Ancestry of “magico-”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Latin | magicus | magic, magical |
| 2 | Ancient Greek | μαγικός | magical |
| 3 | Ancient Greek | Μάγος | magician, and derogatorily sorcerer, trickster,... |
| 4 | Old Persian | 𐎶𐎦𐏁 | priest |
| 5 | Proto-Iranian | magúš | — |
| 6 | Proto-Indo-Iranian | magʰúš | — |
| 7 | Proto-Indo-European | megʰ-ú-s | — |
| 8 | Proto-Indo-European | megʰ- | to be able |
Words derived from “magico-”