Where does “mun” come from?
Mun derives from Old Norse man, from Proto-Germanic munþaz, from Proto-Indo-European men- meaning "to think," and Proto-Indo-European ḱóm meaning "with."
mun (English): Must; The mouth, jaw; man
Definitions
- Must; The mouth, jaw; man
Ancestry of “mun”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Middle English | Mone | — |
| 2 | Old English | mān | bad, criminal, false; shameful act; crime;... |
| 3 | Sanskrit | महादेव | — |
| 4 | Sanskrit | महा | combining form of महत्; buffalo; great, large,... |
| 5 | Sanskrit | महायान | — |
| 6 | Sanskrit | यान | carriage, vehicle, mode of transport; moving,... |
| 7 | Proto-Indo-Aryan | yáHnam | — |
| 8 | Proto-Indo-Iranian | yáHnam | — |
| 9 | Proto-Indo-European | yéh₂-nom | — |
| 10 | Proto-Indo-European | yeh₂- | to go; to go in, enter; to ride, to travel |