Where does “unaccusingly” come from?
unaccusingly (English) comes from English unaccusing, from English accusing, from English accuse, from Middle English acusen, from Old French acuser, from Latin accūsō, from Latin ad-, from Latin īn- — in.
unaccusingly (English): In an unaccusing manner
Ancestry of “unaccusingly”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | English | unaccusing | Not accusing |
| 2 | English | accusing | present participle of accuse; Accusatory;... |
| 3 | English | accuse | to find fault with, blame, censure; to charge... |
| 4 | Middle English | acusen | — |
| 5 | Old French | acuser | to accuse |
| 6 | Latin | accūsō | — |
| 7 | Latin | ad- | to; usually prefixed to verbs, in which cases it... |
| 8 | Latin | īn- | — |
| 9 | Latin | în | — |
| 10 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 11 | Proto-Italic | en | in |
| 12 | Proto-Indo-European | h₁én | in |