Where does “infinitif” come from?
infinitif (Indonesian) comes from Dutch infinitief, from Middle French infinitif, from Late Latin infinitivus, from Latin īnfīnītus, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en, from Proto-Italic en — in.
infinitif (Indonesian): infinitive
Definitions
- infinitive
Ancestry of “infinitif”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Dutch | infinitief | infinitive |
| 2 | Middle French | infinitif | — |
| 3 | Late Latin | infinitivus | unlimited, indefinite; infinitive; the infinitive |
| 4 | Latin | īnfīnītus | boundless, unlimited, endless |
| 5 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 6 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 7 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 8 | Proto-Italic | en | in |
| 9 | Proto-Indo-European | h₁én | in |