Where does “automagico” come from?
automagico (Italian) comes from Portuguese mágico, from Latin magicus, from Ancient Greek μαγικός, from Ancient Greek Μάγος, from Old Persian 𐎶𐎦𐏁, from Proto-Iranian magúš, from Proto-Indo-Iranian magʰúš, from Proto-Indo-European megʰ-ú-s — to be able.
automagico (Italian): automagic
Ancestry of “automagico”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Portuguese | mágico | a magician; something or someone magical |
| 2 | Latin | magicus | magic, magical |
| 3 | Ancient Greek | μαγικός | magical |
| 4 | Ancient Greek | Μάγος | magician, and derogatorily sorcerer, trickster,... |
| 5 | Old Persian | 𐎶𐎦𐏁 | priest |
| 6 | Proto-Iranian | magúš | — |
| 7 | Proto-Indo-Iranian | magʰúš | — |
| 8 | Proto-Indo-European | megʰ-ú-s | — |
| 9 | Proto-Indo-European | megʰ- | to be able |
Words derived from “automagico”