Where does “branco” come from?
branco (Italian) comes from Italian branca, from Late Latin branca, from Gaulish vranca, from Proto-Indo-European wrónkeh₂.
branco (Italian): flock; pack; gang
Ancestry of “branco”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Italian | branca | claw; talon; branch |
| 2 | Late Latin | branca | footprint, paw; footprint”, later also “paw, claw |
| 3 | Gaulish | vranca | — |
| 4 | Proto-Indo-European | wrónkeh₂ | — |
Words derived from “branco”