Where does “klok” come from?
klok (Norwegian Bokmål) comes from Old Norse klókr, from Middle Low German klōk, from Old Saxon *klōk, from Proto-Germanic klōkaz — strong, quick, smart.
klok (Norwegian Bokmål): wise
Ancestry of “klok”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Old Norse | klókr | arch, cunning, clever |
| 2 | Middle Low German | klōk | — |
| 3 | Old Saxon | *klōk | — |
| 4 | Proto-Germanic | klōkaz | strong, quick, smart |
Words derived from “klok”