Where does “marineblå” come from?
marineblå (Norwegian Nynorsk) comes from Norwegian Nynorsk marine, from French Marine, from Italian Marina, from Spanish marina, from Latin marīnus, from Ancient Greek Μαρῖνος, from Latin marinus, from Latin -inus — adjectival suffix.
marineblå (Norwegian Nynorsk): navy blue, navy
Ancestry of “marineblå”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Norwegian Nynorsk | marine | definite singular of marin; plural of marin; a... |
| 2 | French | Marine | — |
| 3 | Italian | Marina | — |
| 4 | Spanish | marina | feminine singular of marino; navy |
| 5 | Latin | marīnus | — |
| 6 | Ancient Greek | Μαρῖνος | — |
| 7 | Latin | marinus | marine; of or pertaining to the sea |
| 8 | Latin | -inus | Of or pertaining to; -ine |
| 9 | Proto-Italic | -īnos | of/belonging to |
| 10 | Proto-Indo-European | -iHnos | Creates adjectives of materials |
| 11 | Proto-Indo-European | -no- | adjectival suffix |