Where does “marth” come from?
marth (Old Danish) comes from Old Norse mǫrðr, from Proto-Germanic marþuz, from Proto-Indo-European martus — bride.
Ancestry of “marth”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Old Norse | mǫrðr | marten |
| 2 | Proto-Germanic | marþuz | marten |
| 3 | Proto-Indo-European | martus | bride |
Words derived from “marth”