Where does “enfes” come from?
enfes (Old French) comes from Old French enfant, from Latin īnfāntem, from Latin īnfāns, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en, from Proto-Italic en, from Proto-Indo-European h₁én — in.
enfes (Old French): nominative singular of enfant
Definitions
- nominative singular of enfant
Ancestry of “enfes”, step by step
enfes traces back through two separate lines of ancestry.
via Old French enfant
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Old French | enfant | child |
| 2 | Latin | īnfāntem | — |
| 3 | Latin | īnfāns | speechless, inarticulate |
| 4 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 5 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 6 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 7 | Proto-Italic | en | in |
| 8 | Proto-Indo-European | h₁én | in |
via Ottoman Turkish انفس
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Ottoman Turkish | انفس | very delicious; very fine; very good |