Where does “خوی” come from?
خوی (Persian) comes from Persian خو, from Persian خوب, from Middle Persian 𐭧𐭥𐭡, from Old Persian ʰuvāpa, from Proto-Iranian HhuHā́pah, from Proto-Indo-Iranian HsuHápas, from Proto-Indo-Iranian Hsu-, from Proto-Indo-European h₁su- — good; to be cheerful, happy; to eat, to feast.
خوی (Persian): sweat; helmet
Ancestry of “خوی”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Persian | خو | temper, disposition; oneself; one's own |
| 2 | Persian | خوب | good; well; nice |
| 3 | Middle Persian | 𐭧𐭥𐭡 | — |
| 4 | Old Persian | ʰuvāpa | — |
| 5 | Proto-Iranian | HhuHā́pah | good , masterly, creativity |
| 6 | Proto-Indo-Iranian | HsuHápas | well created; artistic; doing good work |
| 7 | Proto-Indo-Iranian | Hsu- | good |
| 8 | Proto-Indo-European | h₁su- | good |
| 9 | Proto-Indo-European | h₁wes- | good; to be cheerful, happy; to eat, to feast |