Etymology Explorer › Proto-Finnic

Where does “kello” come from?

kello (Proto-Finnic) comes from Proto-Germanic skellǭ, from Proto-Indo-European sḱel-, from Proto-Indo-European ḱelh₁- — to warm up, to be hot; to warm up, be hot.

Ancestry of “kello”, step by step

StepLanguageWordMeaning
1Proto-Germanicskellǭbell
2Proto-Indo-Europeansḱel-—
3Proto-Indo-Europeanḱelh₁-to warm up, to be hot; to warm up, be hot

Words derived from “kello”

  • kellokeskiviikko
  • kellotapuli
  • digitaalikello
  • kellotaulu
  • vesikello
  • kellotasku
  • kellokoneisto
  • kellotaajuus
  • šakkikello
  • kellokas
  • tarkkuuskello
  • sekuntikello
  • pelikello
  • atomikello
  • munakello
  • taskukello
  • ovikello
  • aurinkokello
  • ylikellotus
  • kellopeli
  • shakkikello
  • lumikello
  • heilurikello
  • kvartsikello
Every word from Proto-Indo-European ḱelh₁- →