Where does “autoiluzionare” come from?
autoiluzionare (Romanian) comes from Romanian autoiluziona, from Romanian iluziona, from French illusionner, from French illusion, from Old French illusion, from Latin illūsiō, from Latin -tiō, from Latin dissertātiō — small stone, pebble; gravel, rubble.
autoiluzionare (Romanian): self-delusion
Definitions
- self-delusion
Ancestry of “autoiluzionare”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Romanian | autoiluziona | to delude oneself |
| 2 | Romanian | iluziona | to delude |
| 3 | French | illusionner | to delude |
| 4 | French | illusion | illusion |
| 5 | Old French | illusion | — |
| 6 | Latin | illūsiō | jeering, mocking |
| 7 | Latin | -tiō | tion, -ation, -ing |
| 8 | Latin | dissertātiō | (spoken) dissertation, discourse, disquisition |
| 9 | Latin | dissertus | arranged, disposed; explained |
| 10 | Latin | disserere | second-person singular future passive indicative... |
| 11 | Latin | dis- | asunder, apart, in two; reversal, removal;... |
| 12 | Latin | calceus | shoe |
| 13 | Latin | calx | limestone; chalk; the finish line |
| 14 | Ancient Greek | χάλιξ | small stone, pebble; gravel, rubble |