Where does “parangonar” come from?
parangonar (Spanish) comes from Spanish parangón, from Spanish paragón, from Spanish paragonar, from Italian paragonare, from Ancient Greek παρακονάω, from Ancient Greek παρά, from Latin verēdus, from Gaulish werēdos — horse.
parangonar (Spanish): to compare
Definitions
- to compare
Ancestry of “parangonar”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Spanish | parangón | comparison |
| 2 | Spanish | paragón | Obsolete spelling of parangón |
| 3 | Spanish | paragonar | — |
| 4 | Italian | paragonare | to compare |
| 5 | Ancient Greek | παρακονάω | I sharpen, whet; sharpen |
| 6 | Ancient Greek | παρά | |
| 7 | Latin | verēdus | A fast or light breed of horse; courier's horse; hunter |
| 8 | Gaulish | werēdos | horse |
| 9 | Proto-Celtic | *uɸoreidos | horse |