Where does “marinier” come from?
marinier (Dutch) comes from French marinier, from Middle French marinier, from Old French mariner, from Old French marin, from Latin marīnus, from Ancient Greek Μαρῖνος, from Latin marinus, from Latin -inus — adjectival suffix.
marinier (Dutch): marine
Ancestry of “marinier”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | French | marinier | sea , marine; fresh water sailor, bargeman |
| 2 | Middle French | marinier | mariner |
| 3 | Old French | mariner | seaman; sailor |
| 4 | Old French | marin | marine |
| 5 | Latin | marīnus | — |
| 6 | Ancient Greek | Μαρῖνος | — |
| 7 | Latin | marinus | marine; of or pertaining to the sea |
| 8 | Latin | -inus | Of or pertaining to; -ine |
| 9 | Proto-Italic | -īnos | of/belonging to |
| 10 | Proto-Indo-European | -iHnos | Creates adjectives of materials |
| 11 | Proto-Indo-European | -no- | adjectival suffix |