Where does “marinir” come from?
marinir (Indonesian) comes from Dutch marinier, from French marinier, from Middle French marinier, from Old French mariner, from Old French marin, from Latin marīnus, from Ancient Greek Μαρῖνος, from Latin marinus — adjectival suffix.
marinir (Indonesian): marine
Definitions
- marine
Ancestry of “marinir”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Dutch | marinier | marine |
| 2 | French | marinier | sea; marine |
| 3 | Middle French | marinier | mariner |
| 4 | Old French | mariner | seaman; sailor |
| 5 | Old French | marin | marine |
| 6 | Latin | marīnus | marine; of or pertaining to the sea |
| 7 | Ancient Greek | Μαρῖνος | known from the ancient Roman and Byzantine Periods |
| 8 | Latin | marinus | marine; of or pertaining to the sea |
| 9 | Latin | -inus | Of or pertaining to; -ine |
| 10 | Proto-Italic | -īnos | of/belonging to |
| 11 | Proto-Indo-European | -iHnos | Creates adjectives of materials |
| 12 | Proto-Indo-European | -no- | adjectival suffix |