Where does “schaken” come from?
schaken (Dutch) comes from Middle Dutch schâken, from Middle Dutch schâec, from Old Dutch skāk, from Latin scaccus, from Arabic شَاه, from Persian شاه, from Middle Persian 𐭬𐭫𐭪𐭠, from Old Persian 𐏋 — to sire, beget.
schaken (Dutch): to play chess; chess; to kidnap, to ravish
Definitions
- to play chess; chess; to kidnap, to ravish
Ancestry of “schaken”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Middle Dutch | schâken | — |
| 2 | Middle Dutch | schâec | — |
| 3 | Old Dutch | skāk | — |
| 4 | Latin | scaccus | API; check |
| 5 | Arabic | شَاه | king in chess; king; king or check at chess, shah |
| 6 | Persian | شاه | king; shah; king; Something that is the biggest... |
| 7 | Middle Persian | 𐭬𐭫𐭪𐭠 | king |
| 8 | Old Persian | 𐏋 | king |
| 9 | Proto-Iranian | xšáyati | — |
| 10 | Proto-Indo-Iranian | kšáyati | he rules, he has power over |
| 11 | Proto-Indo-European | teḱ- | to sire, beget |
Words derived from “schaken”