Where does “incriminer” come from?
incriminer (French) comes from Medieval Latin incrīminō, from Latin crimino, from English incrimination, from Medieval Latin incriminatus, from Latin incrimino, from Latin īn-, from Latin în, from Latin en — in.
incriminer (French): to incriminate, accuse
Definitions
- to incriminate, accuse
Ancestry of “incriminer”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Medieval Latin | incrīminō | — |
| 2 | Latin | crimino | I accuse, indict |
| 3 | English | incrimination | The act of incriminating someone; accusation |
| 4 | Medieval Latin | incriminatus | — |
| 5 | Latin | incrimino | to incriminate |
| 6 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 7 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 8 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 9 | Proto-Italic | en | in |
| 10 | Proto-Indo-European | h₁én | in |