Where does “incriminator” come from?
incriminator (Romanian) comes from Romanian incrimina, from French incriminer, from Medieval Latin incrīminō, from Latin crimino, from English incrimination, from Medieval Latin incriminatus, from Latin incrimino, from Latin īn- — in.
incriminator (Romanian): incriminatory
Definitions
- incriminatory
Ancestry of “incriminator”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Romanian | incrimina | to incriminate |
| 2 | French | incriminer | to incriminate, accuse |
| 3 | Medieval Latin | incrīminō | — |
| 4 | Latin | crimino | I accuse, indict |
| 5 | English | incrimination | The act of incriminating someone; accusation |
| 6 | Medieval Latin | incriminatus | — |
| 7 | Latin | incrimino | to incriminate |
| 8 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 9 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 10 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 11 | Proto-Italic | en | in |
| 12 | Proto-Indo-European | h₁én | in |