Where does “cacuminandus” come from?
cacuminandus (Latin) comes from Latin cacumino, from Latin cacūmen, from Latin cacuminatus, from Latin cacuminare, from Latin cacumen, from Latin acumen, from Latin acuo, from Latin acus — sharp.
cacuminandus (Latin): which is to be pointed
Ancestry of “cacuminandus”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Latin | cacumino | I make pointed, point |
| 2 | Latin | cacūmen | — |
| 3 | Latin | cacuminatus | pointed |
| 4 | Latin | cacuminare | present active infinitive of cacūminō;... |
| 5 | Latin | cacumen | peak, extremity, top, summit; end, limit; accent... |
| 6 | Latin | acumen | a sharpened point |
| 7 | Latin | acuo | I make pointed, sharpen, whet; I exercise,... |
| 8 | Latin | acus | a needle, a pin; bodkin; bran, awn, chaff |
| 9 | Proto-Italic | akus | — |
| 10 | Proto-Indo-European | h₂eḱus | — |
| 11 | Proto-Indo-European | h₂eḱ- | sharp |