Where does “anturion” come from?
anturion (Welsh) comes from Welsh antur, from Middle English antur, from Middle English aventure, from Old French aventure, from Vulgar Latin adventura, from Late Latin adventurus, from Latin adventus, from Latin adveniō — in.
Ancestry of “anturion”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|---|---|---|
| 1 | Welsh | antur | adventure, venture, enterprise |
| 2 | Middle English | antur | — |
| 3 | Middle English | aventure | fate, chance; event, experience; danger, risk |
| 4 | Old French | aventure | event, happening, adventure |
| 5 | Vulgar Latin | adventura | — |
| 6 | Late Latin | adventurus | adventure; about to arrive; an adventure |
| 7 | Latin | adventus | arrival, approach, advent; Advent |
| 8 | Latin | adveniō | to come to, to arrive |
| 9 | Latin | ad- | to; usually prefixed to verbs, in which cases it... |
| 10 | Latin | īn- | un-, non-, not |
| 11 | Latin | în | in, at, on, upon, from (space) |
| 12 | Latin | en | lookǃ beholdǃ; reallyǃ?; come onǃ |
| 13 | Proto-Italic | en | in |
| 14 | Proto-Indo-European | h₁én | in |