Where does “engel” come from?
engel (Dutch) comes from Middle Dutch engel, from Old Dutch engil, from Latin Angelus, from Ancient Greek ἄγγελος, from Old Norse engill, from Old Saxon engil, from Proto-West Germanic angil, from Latin angelus — angel; messenger.
engel (Dutch): angel
Ancestry of “engel”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Middle Dutch | engel | angel, servant of God; fallen angel |
| 2 | Old Dutch | engil | — |
| 3 | Latin | Angelus | — |
| 4 | Ancient Greek | ἄγγελος | a messenger; one that announces; angel, heavenly... |
| 5 | Old Norse | engill | angel |
| 6 | Old Saxon | engil | angel |
| 7 | Proto-West Germanic | angil | angel |
| 8 | Latin | angelus | angel; messenger |
Words derived from “engel”