Where does “engel” come from?
engel (Middle Dutch) comes from Old Dutch engil, from Latin Angelus, from Ancient Greek ἄγγελος, from Old Norse engill, from Old Saxon engil, from Proto-West Germanic angil, from Latin angelus — angel; messenger.
engel (Middle Dutch): angel, servant of God; fallen angel
Definitions
- angel, servant of God; fallen angel
Ancestry of “engel”, step by step
| Step | Language | Word | Meaning |
|---|
| 1 | Old Dutch | engil | — |
| 2 | Latin | Angelus | — |
| 3 | Ancient Greek | ἄγγελος | a messenger; one that announces; angel, heavenly... |
| 4 | Old Norse | engill | angel |
| 5 | Old Saxon | engil | angel |
| 6 | Proto-West Germanic | angil | angel |
| 7 | Latin | angelus | angel; messenger |
Words derived from “engel”